پنجره بسته

غربت شیشه ای پنجره را می شکنم

مبادا که خیالت برود تا به سرا پرده ی باد

غم سنگین سکوت اطلسی های تر باغچه ی دیروزی

گم شده در خم جادوی غریبانه ی حجم نفسات

-- شاهد از غیب رسید --

کاش این شاهد پرواز پرستوی دلم

پر پرواز مرا خط می زد

تا که آن شرم نگاه آتشین

بر دلم داغ شقایق می زد.

خسته ام

...